Tak podstępnie rodzi się uzależnienie

(...) I wlewamy w siebie alkohol, sięgamy po leki, narkotyki, uciekamy w zakupy, gry, internet..., by na chwilę się zrelaksować.
I tak podstępnie rodzi się uzależnienie, które powolutku, niepostrzeżenie, podstępnie wkrada się w życie i zajmuje całą przestrzeń. Zabiera pracę, rodziny, zainteresowania, zdrowie i marzenia.

O mitach, które wciąż krążą wokół osób uzależnionych, o tym jak w dzisiejszym świecie łatwo wpaść w pułapkę nałogu, ale też o sile psychoterapii i nadziei na zmianę – rozmawialiśmy z mgr Małgorzatą Frątczak, kierownik Poradni Leczenia Uzależnień przy Zespole Opieki Zdrowotnej, psychoterapeutą.

1. Ilu pacjentów obecnie korzysta z pomocy poradni?

W poradni na dzień 1 września 2025 jest zarejestrowanych 266 osób: 207 osób
z uzależnieniem od alkoholu lub/i innych środków psychoaktywnych (SPA) oraz 59 osób pozostających pod emocjonalnym wpływem osobie nadużywającej SPA. Osoby pozostające pod emocjonalnym wpływem to najczęściej żony, mężowie, partnerzy, rodzice lub dorosłe dzieci, które żyją z osobą uzależnioną lub ich wcześniejsza współzależność powoduje aktualne trudności w różnych obszarach życia i w relacjach z innymi. (np. rozwodnicy, usamodzielnione już dzieci).

2. Skąd najczęściej trafiają do Państwa pacjenci? (np. zgłoszenia własne, rodziny, lekarze, sądy)

Jest to różnie, bardzo cieszy mnie tendencja przełamywania mitów i stereotypów
w społeczeństwie dot. osoby uzależnionej (na marginesie - chciałabym jednak, żeby ta świadomość choroby, jaką jest uzależnienie, rosła szybciej). Widoczna jest większa zgłaszalność pacjentów, którzy nie mają jeszcze wyraźnych i nieodwracalnych strat życiowych lub zdrowotnych, a jednak ich cierpienie z powodu używania alkoholu i innych SPA jest na tyle dokuczliwe, że decydują się na szukanie pomocy. Pacjentów mamy różnych: są osoby które zdecydowały się na leczenie dobrowolnie, są tacy, którzy zgłaszają się pod presją pracodawcy, lekarza – zarówno specjalisty, jak i POZ a także rodziny. Szacowałabym, że w PLU w Łowiczu mamy tak pół/pół: 50% osób jak powyżej, i drugie tyle, którzy są pod presją Sądów i Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Jako biegła sądowa w przedmiocie uzależnienia od alkoholu i pracownik tej poradni z 19-letnim stażem dostrzegam ogromne zaangażowanie członków Gminnych Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Zespołów interdyscyplinarnych i pracowników socjalnych w naszym powiecie, w motywowaniu osób z problemem do szukania pomocy w placówkach leczenia uzależnień. Jestem wdzięczna, że nakłaniają bliskich osoby uzależnionej do szukania profesjonalnej pomocy, bo problem dotyka całe otoczenie pozostające w emocjonalnej więzi z osobą nadużywającą SPA.

3. Jak w skrócie wygląda proces terapii osoby uzależnionej – od pierwszego kontaktu aż po kolejne etapy leczenia?

Przedstawiając proces leczenia osób zgłaszających się do poradni, muszę powiedzieć „to zależy...” (od problemu, od fazy uzależnienia, czy występują choroby współistniejące. Każdy pacjent jest traktowany podmiotowo, indywidualnie i holistycznie. Patrzymy na człowieka, całościowo, nie tylko na objawy uzależnienia. Nałóg jest skutkiem ludzkiego cierpienia, więc na pierwszych spotkaniach poznajemy jego problem, historię, dawne i bieżące trudności, staramy się zrozumieć, co kryje się „pod uzależnieniem” i dać nadzieję do zmiany trybu życia i przepracowania trudnych doświadczeń z przeszłości. Jak to mówi wybitna psychoterapeutka uzależnień Bożena Maciek-Haściłło: „Nie ma osób uzależnionych, którzy nie są straumatyzowani. Oczywiście są ludzie po traumach, którzy nie są uzależnieni, ale nie ma uzależnionego, który nie doświadczył traumy”. I to mamy na uwadze w procesie leczenia osób uzależnionych.

Program poradni jest podzielony na etapy:

• Pierwsze 2-3 wizyty są diagnostyczno-konsultacyjne (w tym konsultacja psychiatryczna). W przypadku uzależnienia badamy motywację pacjenta do leczenia, określamy, jaka substancja jest dominująca, w której fazie uzależnienia dana osoba się znajduje, czyli jak silne ma szkody przez nadużywanie SPA, szczególnie zdrowotne. W przypadku przewlekłych chorób konieczne jest monitorowanie przebiegu leczenia specjalistycznego, a w przypadku współistniejących chorób psychicznych – ciągła współpraca z prowadzącym lekarzem psychiatrą.

• Z osobami podejmującymi leczenie zawierany jest kontrakt terapeutyczny, który określa warunki wspólnej pracy między terapeutą a pacjentem. Terapia do proces, który nie może być przerywany, aby zdrowienie przebiegało bez zakłóceń.

• I etap leczenia ukierunkowany jest na psychoedukację grupową i indywidualną. Terapia grupowa obejmuje 15 spotkań tematycznych z częstotliwością 1x w tygodniu

  : wtorki w godzinach 16.00-18.00 lub czwartki w godzinach 9.00-11.00,

  : indywidualne spotkania są ustalane z terapeutą prowadzącym z częstotliwością spotkań nie rzadziej niż co 2 tygodnie.

  Pacjenci w procesie grupowym zdobywają podstawową wiedzę na temat uzależnienia
  i leczenia, niezbędną do zdobycia umiejętności radzenia sobie z łaknieniem substancji, rozpoznają sygnały zwiastujące rozwój głodu alkoholowego i innych SPA oraz zrozumienia przyczyny swoich problemów. W kontakcie indywidualnym pomagamy i towarzyszymy pacjentowi w rozwiązywaniu bieżących problemów osobistych motywując i dając wskazówki do zachowania abstynencji.

• II etap leczenia także obejmuje terapię i grupową i indywidualną. Kierowany jest do osób, które rozpoznają uzależnienie u siebie, są zmotywowane do trwania w abstynencji, wprowadzają zmiany w trybie życia, zgodnie ze wskazówkami z I etapu, koniecznymi w osłabianiu głodów alkoholowych i in. SPA. Celem tego etapu jest przepracowanie Psychologicznych Mechanizmów Uzależnienia i zdobywanie nowych umiejętności poprawiających swoje funkcjonowanie w różnych obszarach życia (relacyjnych, zdrowotnych, w kontakcie z samym sobą...). O tym etapie mogłabym długo, tu się dzieje..., pacjenci przychodzą bardzo chętnie, nawiązują się relacje przyjacielskie, dzielą się swoimi doświadczeniami, okazują sobie wzajemne wsparcie nie tylko na grupie, kontaktują się ze sobą w „gorsze dni”, chodzą razem na mityngii AA, gdzie ich siatka wsparcia powiększa się. Nie są sami ze swoim cierpieniem, razem motywują się do pokonywania trudności życiowych zachowaniem trzeźwości.

  W tym etapie są 23 spotkania grupowe 1x w tygodniu:

  : wtorki w godzinach 18.00-20.00 lub czwartki w godzinach 12.00-14.00 + spotkania indywidualne co 1-2 tygodnie. Kontakt indywidualny z terapeutą prowadzącym jest uzupełnieniem procesu grupowego, polega na monitorowaniu postępów w trzeźwieniu i pomocy w bieżących trudnościach.

• III etap leczenia jest domykaniem procesu terapii w kontakcie indywidualnym. Tu jest praca nad zapobieganiem nawrotom choroby, utrwalaniem zmian, które zaszły w danej osobie. Jest to zwykle 5 spotkań.

• Osoby, które po odbyciu całościowego programu terapeutycznego, które mimo wprowadzonych i utrzymywanych zmian w swoim funkcjonowaniu, dalej nie czują w pełni satysfakcjonującego życia proponujemy głębszą psychoterapię indywidualną w systematycznym kontakcie co 1-2 tygodnie. Tu nie ma ogólnie określonej liczby spotkań – czasem jest to rok, a czasem 4 lata wspólnej drogi. Z każdą osobą indywidualnie jest omawiany nowy kontrakt terapeutyczny, który obejmuje problemy do pracy, cele, jakie pacjent chce uzyskać i określane jest przedział czasu, potrzebny do realizacji określonych potrzeb pacjenta. Chcę tu zaznaczyć, że skuteczność każdej terapii jest możliwa dzięki zaangażowaniu pacjenta, dana osoba musi chcieć zmiany. Psychoterapeuta pełni rolę przewodnika. Podoba mi się metafora podróży z przewodnikiem, np. górskim. Psychoterapeuta jest osobą, która towarzyszy, czasem dotrzymuje kroku, a czasem przyspiesza, gdy warunki pogodowe robią się niepokojące, motywuje do wytrwania, gdy jest trudno, pokazuje rożne szlaki, cel, uczy, jak stawiać kroki, gdzie są pułapki, ślepe zaułki, itp. Ale nie dźwiga za turystę bagażu, nie nosi go na rękach, nie zatrzyma siłą, gdy idzie w ślepy zaułek, czy jak turysta wycofa się z podróży. Natomiast będzie czekał na jego gotowość podjęcia kolejnych prób zdobycia szczytu.

• Tyle o osobach uzależnionych. Pomocy, jak mówiłam wcześniej, udzielamy wszystkim członkom rodziny. Niestety, z racji ograniczeń kontraktowych z NFZ i ograniczonego czasu pracy terapeutów, nie jesteśmy w stanie utworzyć więcej grup terapeutycznych. A potrzeby rosną. Staramy się sprostać wymaganiom zmieniającego się świata na ile możemy. Mamy wiele próśb o pomoc w uzależnieniach behawioralnych oraz uzależnieniach dzieci i młodzieży. Nasza Poradnia ma zakontraktowane z Funduszem świadczenia na pomoc osobom nadużywającym środków psychoaktywnych, czyli alkohol i inne substancje zmieniające nastrój, poza nikotyną oraz ich osób bliskich jedynie dla osób pełnoletnich. Ale przyjmujemy każdą osobę dorosłą zgłaszającą się do Poradni, niezależnie od problemu. Na pierwszej wizycie diagnostycznej uważnie słuchamy problemów danej osoby i informujemy, o naszych możliwościach. Jeśli nie jesteśmy w stanie pomóc, to na pewno nie odsyłamy nikogo z tzw. „kwitkiem”. Współpracujemy z wieloma instytucjami i specjalistami świadczącymi pomoc w dziedzinie uzależnień, psychoterapii, psychiatrii. Udzielamy porady, jak wygląda leczenie w innych przypadkach poza „naszymi” i dajemy konkretne wskazówki, gdzie szukać pomocy. W przypadku dzieci i młodzieży, zapraszamy rodziców
  i opiekunów do korzystania z naszej oferty. Rodziny i bliscy osób nadużywających alkohol
  i inne SPA, mogą korzystać u nas z indywidualnej specjalistycznej psychoterapii. Rodziny
  i bliscy osób z innymi kompulsjami, np. hazard, pracoholizm, seksoholizm, nadmierne używanie internetu i gier komputerowych i inne zaburzenia czynności uzyskają zindywidualizowaną poradę i pomoc w dotarciu do specjalistycznej opieki. Osobom dorosłym z nałogowymi zachowaniami, u których stwierdzimy chociażby ryzykowne używanie substancji, oferujemy pełną pomoc terapeutyczną.

• Chcąc zapewnić kompleksową pomoc wzbogaciliśmy naszą ofertę o dodatkowe usługi.

  Są to:

• krótkoterminowa terapia par/małżeństw jako proces zdrowienia w uzależnieniu – obejmujący 8-10 sesji partnerskich kierowanych do osób zarówno hetero- jak i nieheteronormatywnych,

• POP – Program Ograniczania Picia kierowany dla osób spożywających alkohol w sposób ryzykowny lub szkodliwy,

• Program „Candis” - kierowany do osób uzależnionych od marihuany lub innych pochodnych konopi.

• Mamy w planach rozwój naszej oferty dla „absolwentów”, czyli osób które ukończyły lub są zbliżają się do ukończenia podstawowego programu leczenia. Ale to zależy od możliwości pozyskania dodatkowych funduszy. Chcemy utworzyć weekendowe warsztaty grupowe kierowane dla osób utrzymujących abstynencję i osób nieuzależnionych przejawiających trudności w danych obszarach, jako program rozwoju osobistego. Myślimy o maratonach: pracy nad zapobieganiom nawrotom w uzależnieniach, pracy ze złością, pracy z lękiem, pracy ze smutkiem, zwiększaniem poczucia wartości, pracy z wew. dzieckiem, treningiem asertywnych zachowań, podstawy redukcji stresu w oparciu o mindfullness, trening komunikacji w relacji partnerskiej...

4. Co się dzieje w przypadku pacjentów, którzy mają sądowy nakaz leczenia, ale nie stawiają się na terapię?

Bywa tak, że osoby, które są zobowiązane do leczenia przez Sąd wcale nie chcą uczęszczać na terapię i wprowadzać zmian w swoim życiu. I tu jesteśmy (terapeuci) bezsilni. Chcę wyjaśnić, czym jest procedura zobowiązania osoby uzależnionej. Wynika ona z Ustawy o Wychowaniu w Trzeźwości i Przeciwdziałaniu Alkoholizmowi. Nie da się nikogo zmusić do zmiany bez jego woli. Nakaz leczenia jest jedynie szansą na rozpoznanie swojego problemu i ułatwieniem w poszukiwaniu pomocy. W takich sytuacjach robimy co w naszej mocy, aby zmotywować osobę uzależnioną do zaangażowania w proces terapii pokazując korzyści, jakie może uzyskać. Osoby, które są zobowiązane do leczenia (takie postanowienie wydane przez Sąd Rodzinny trwa 2 lata), a nie podejmują leczenia, albo pomimo uczestnictwa w terapii nic nie zmieniają i dalej używają alkohol, Sąd najczęściej zmienia postanowienie na leczenie stacjonarne. Taka osoba otrzymuje pismo z wyznaczonym terminem stawienia się do Ośrodka Leczenia Uzależnień na odbycie 6-8 tygodniowego programu terapii. Jeśli nie zgłosi się w wyznaczonym dniu, to na leczenie będzie zawieziona przez Policję w innym terminie (nie jest wcześniej informowana o dacie przyjazdu Policji). Tak jest z osobami, gdzie dominującym środkiem w uzależnieniu jest alkohol.
W przypadku osób używających narkotyków, czyli nielegalnych substancji postępowaniem zajmuje się Wydział Karny, bo posiadanie narkotyków jest w Polsce przestępstwem. Trzeba też wziąć pod uwagę, że nadużywanie alkoholu i innych SPA jest chorobą, która prowadzi do destrukcji we wszystkich obszarach. Osoby uzależnione mają utraconą kontrolę nie tylko nad używaniem substancji, ale też nad swoim zachowaniem i realnym postrzeganiem rzeczywistości. Skutkiem są rosnące problemy w każdym z obszarów życia: zaniedbują pracę, stosują przemoc domową, używają pojazdów mechanicznych będąc pod wpływem alkoholu lub innych substancji. Takie osoby zobowiązane do leczenia, które nie realizują postanowienia Sądu czekają inne konsekwencje, o których już indywidualnie decyduje Sąd. Co nie zmienia faktu, że jeśli ktoś nie chce przestać pić , czy zaprzestać innym autodestrukcyjnym zachowaniom, to ma do tego prawo.

5. Jak wygląda zespół pracujący w poradni? Jakie zawody i specjalizacje są reprezentowane?

Nasza poradnia stale się rozwija, personel jest w ciągłym rozwoju zawodowym i osobistym. Poza specjalistycznymi kwalifikacjami do leczenia w dziedzinie zdrowia psychicznego jesteśmy po wielu kursach szkoleniowych, regularnie korzystamy z superwizji i konsultacji ze specjalistami w kraju. Na chwilę obecną w Poradni Leczenia Uzależnień w Łowiczu zatrudnieni są:

• Małgorzata Frątczak, czyli ja – certyfikowany specjalista psychoterapii uzależnień i psychoterapeuta w procesie certyfikacyjnym (po ukończonej 4-letniej Szkole Psychoterapii w nurcie integracyjnym), Biegły Sądowy w przedmiocie uzależnienia od alkoholu.
  Z najważniejszych dodatkowych ukończonych szkoleń, które są przydatne w codziennej pracy to: Dialog Motywacyjny, Krótkoterminowa terapia par, Podstawy focusingu, Zapobieganie Nawrotom w oparciu o mindfulness, Zastosowanie focusingu w pracy z osobami uzależnionymi oraz Jak pomagać pacjentom z tzw. syndromem DDA.

• Robert Krawczyk – certyfikowany spejalista psychoterapii uzależnień, psychoterapeuta
  w procesie certyfikacji ( po ukończonej 5-letniej Szkole Psychoterapii w nurcie psychodynamicznym ze szczególnym uwzględnieniem systemowej terapii rodzin), terapeuta par i rodzin, realizator Programu POP, coach, trener grupowy, konsultant zarządzania w myśleniu systemowym i AT (analizie transakcyjnej)

• Ewa Kapuścińska – certyfikowany specjalista psychoterapii uzależnień, z wieloletnim doświadczeniem zawodowym. Z niegasnącym zaangażowaniem pomaga uzależnionym pacjentom i ich rodzinom od początku działania Poradni Leczenia Uzależnień w Łowiczu. Do 2023 roku pełniła funkcję Kierownika naszej Poradni. Przez wiele lat była członkiem Zespołu Interdysycplinarnego przy Urzędzie Miasta Łowicz, Biegły Sądowy w przedmiocie uzależnienia od alkoholu. Ukończyła wiele kursów i szkoleń, m.in. Studium Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie, Dialog Motywacyjny, Zapobieganie nawrotom w uzależnieniu, Uzależnienia behawioralne, Krótkoterminowa Terapia Par.

• Joanna Sobańska – psycholog, certyfikowany specjalista psychoterapii uzależnień, psycholog szkolny z długoletnim doświadczeniem w pracy z młodzieżą, realizator programu Candis, Programu Redukcji Szkód, terapeuta uzależnień behawioralnych, swój warszat pracy rozwija w terapii skoncetrowanej na schamatach.

• Agnieszka Rosiak – specjalista w dziedzinie psychoterapii uzależnień w procesie szkoleniowym. Jest studentką Szkoły Psychoterapii Vis Salutis w Łodzi, posiadająca akredytację Cenrtum Medycznego Kształcenia Podyplomowego. Kształci się wg najnowszej ścieżki edukacyjnej, czym wnosi dla całego personelu najświeższe osiągniecia nauki i praktyki klinicznej w dziedzinie uzależnień. Poza tym terapeuta zajęciowy, rehabilitantka osób z niepełnosprawnością intelektualną. Ma wieloletnie doświadczeniem w pracy z młodzieżą i młodymi dorosłymi w OHP. Warsztat psychoterapii uzależnień rozwija w naszej Poradni, w Całodobowym Oddziale Terapii Uzależnień w Zgierzu oraz w Ogólnopolskim Cenrtrum Profilaktyki i Terapii w Łodzi. Ma duże doświadczenie w pomocy osobom uzależnionym od narkotyków, które zdobyła pracując w Monar w Kęblinach.

• Agnieszka Gratys-Miziołek – specjalista psychiatra, udziala świadczeń dignostyczno-konsultacyjnych osobom kierowanym przez terapeutę prowadzącego. Niezbędna podczas pracy terapeutycznej z pacjentami uzależnionymi z podwójną diagnozą (uzależnienie + choroba psychiczna) oraz innymi pacjentami z zaburzeniami nastroju lub z zaburzeniami osobowości. Na co dzień Kierownik Poradni Zdrowia Psychicznego w Łowiczu, na ul. 3 Maja 6.

• A nasz Zespół reprezentuje Jolanta Latoszewska – sekretarka medyczna, bardzo pomocna i empatyczna osoba, która z niespotykanym zaangażowaniem i troską wyjaśnia zgłaszającym się po pomoc – ofertę naszej poradni i ustala jak naszybszy termin przyjęcia. Zwykle czas oczekiwania na pierwszą wizytę, to 2 tygodnie. Pierszeństwo mają osoby, które chcą kontynuować leczenie swieżo po detoksykacji szpitalnej lub podstawowym leczeniu stacjonarnym. Tu robimy wszystko, żeby pacjent miał możliwość natychmiastowej kontynuacji procesu leczenia.

  W tym miejscu chciałabym podać ważne ogólnopolskie numery telefonów, gdzie można uzyskać natychmiastowe wsparcie w sytuacjach kryzysowych. Poradnia Leczenia Uzależnień, jak wszystkie placówki spcjalistyczne może świadczyć usługi jedynie dla pacjentów wcześniej umówionych. Zdarza się, że osoby telefonujące do Poradni są w aktualnym kryzysie i potrzebują natychmiastowej porady. Niestety jesteśmy tylko ludźmi i jesteśmy w stanie przyjać tylko wcześniej umówionych pacjentów. Każda sesja indywidualna trwa prawie godzinę, porada terapeutyczna 30 minut, sesja grupowa – 2 godziny. Nie dajemy rady podchodzić do telefonu, czy przyjąć każdego w kryzysie. Dla tych osób podaję najważniejsze telefony pomocowe:

  800 70 22 22 – centrum wsparcia dla osób dorosłych w Kryzysie Psychicznym ( czynny 7 dni w tygodniu przez 24 h na dobę)

  116 123 – całodobowy telefon zaufania dla osób dorosłych

  116 111 - całodobowy telefon zaufania dla dzieci i młodzieży

  22 635 09 54 – telefon zaufania dla osób starszych ( od poniedziałku do piątku w godzinach od 17.00 do 20.00)

  800 120 002 – Niebieska Linia – Ogólnopolskie pogotowie dla ofiar przemocy
  w rodzinie (czynny całą dobę)

Więcej telefonów dostępnych jest na stronie internetowej forumprzeciwdepresji.pl oraz na rządowej stronie gov.pl

6. Jakie są największe wyzwania w pracy poradni?

Największym wyzwaniem terapeutów uzależnień: Jak zmotywować kogoś, kto nie chce nic zmieniać? W funkcjonowaniu osoby uzależnionej rządzą mechanizmy obronne, które powodują, że osoba uzależniona pomimo doznawanych szkód i piętrzących się konsekwencji, dalej robi to, co jej szkodzi i zadaniem terapeutów jest przebić się przez ten mur obronny. Nie jest to proste, zazwyczaj uzależniony pacjent poddaje się oddziaływaniom terapeutycznym, dopiero wtedy, gdy poniesie znaczące dla niego straty.

7. Jaką rolę odgrywa współpraca z rodziną pacjenta w procesie terapii?

W procesie leczenia bardzo ważny jest udział członków rodziny i innych osób, z którymi osoba uzależniona tworzy więź lub inną zależność. Często bliscy – chcąc pomagać – nieświadomie szkodzą, a nawet umacniają nałogowe mechanizmy osoby pijącej czy zażywającej inne SPA. Podczas sesji indywidualnych z członkami rodzin koncentrujemy się na edukacji dot. uzależnienia i funkcjonowania osób uzależnionych, pomagamy w uzyskaniu wpływu na swoje życie niezależnie od zachowań bliskiego uzależnionego. Widzę podobieństwo w funkcjonowaniu uzależnionych i ich bliskich. Świat osoby uzależnionej kręci się wokół butelki lub substancji narkotycznej, a świat członka rodziny kręci się wokół bliskiego uzależnionego. To właśnie wymaga zrozumienia. W terapii pracujemy nad akceptacją bezsilności wobec zachowań innych dorosłych. Urealniamy oczekiwania typu, np. „Proszę mi doradzić, co mam zrobić, żeby on przestał pić” koncentrując się na tym, na co dana osoba ma wpływ. Jeśli członkowie rodziny chcą spróbować wpłynąć na decyzję o leczeniu ich uzależnionego – przygotowujemy do przeprowadzenia interwencji. Celem terapii osób bliskich nie jest jednak nakłonienie do leczenia ich uzależnionego. Za główny cel stawiałabym przywrócenie poczucia bezpieczeństwa i poczucia sprawczości w zarządzaniu swoim życiem.

8. Jakby mogła Pani przekazać coś światu na temat uzależnień, to co by to było?

Chciałabym zdetonować mity, którymi kieruje się społeczeństwo odnośnie osób uzależnionych. Że to ludzie słabi, z brakiem silnej woli, gorszej kategorii, źli i niemoralni. Uzależnienie to choroba, która może dotknąć każdego. Z każdym rokiem przybywa osób, którzy chcą szybko i natychmiast poczuć ulgę i ukojenie. Żyjemy w czasach nieustannego biegu – za sukcesem, za uznaniem, za iluzją sprawczości i kontroli. Każdy dzień to walka o to, by zdążyć, sprostać, nie wypaść z obiegu, nie poczuć się gorszym. Tak łatwo w tym pędzie zagłuszyć swoje ciało, które próbuje ostrzec nas zmęczeniem, bezsennością, bólem, niepokojem. Tak łatwo wmówić sobie, że jeszcze wytrzymam, że jeszcze dam radę, że słabość nie ma do mnie prawa.

I wlewamy w siebie alkohol, sięgamy po leki, narkotyki, uciekamy w zakupy, gry, internet..., by na chwilę się zrelaksować. Ale tylko na chwilę, nie za długo, bo przecież tyle zadań do wykonania.
I tak podstępnie rodzi się uzależnienie, które powolutku, niepostrzeżenie, podstępnie wkrada się  w życie i zajmuje całą przestrzeń. Zabiera pracę, rodziny, zainteresowania, zdrowie i marzenia.

Ale nie musi tak być. Psychoterapia jest czasem i miejscem na zatrzymanie się, refleksje, poznanie swoich zasobów i życia w swoim tempie, bez porównywania sie z innymi, za to w zgodzie ze sobą i poczuciu spełnienia.

11.09.2025 11:51